Լսում ես ճիչերը, մտածում ես՝ չլինի Կորոն (կողքի բակում բնակվող հարևանի թոռը) ընկավ աստիճաններից , մեռավ , սպանեցին և այլն ... Եվ այդ պահին Կորոյի հայրը շատ բարեհաճ տոնով ասում է. " Ավտոյի դուռը փակեցինք , երեխեն մտածեց գնում ենք:"
Եվ հենց այդ պահին նյարդերը տեղի են տալիս ու սկսում ես 150+ կմ/ժ արագությամբ մտածել .. Քիչ չի գիշերվա ժամը 1000-ն է , և այդ երեխան քնած չէ , մի հատ էլ դու ես փորձում քնել ու այդ երեխայի պատճառով չես կարողանում քնել ու չհաշված այդ էլ՝ այդ ձայներից սկսում է ուղեղդ ամբողջովին ուրիշ բաների մասին մտածել ...
Երեկ հենց այդ վիճակն էր մոտս : Փորձում էի քնել , բայց սկսեցի բլոգում հոդված գրել , բայց ոչ թե իսկապես , այլ մտովի և հիմա փորձում եմ նույնը վերարտադրել նաև ստեղնաշարի միջոցով ...
Այդ պահին հիշում ես երբևէ հետդ կատարված բոլոր դեպքերը , մանավանդ այդ օրվա ... Առավոտյան քո չսիրելի դիմացի հարևանի միացրած մեղմ ասած անճաշակ երաժշտությունը, անցած գիշեր կողքի հարևանի վարդագույն դհոլի կտկտոցները , քիչ առաջ միացրած Սկայպի անտանելի ձայնը ... Եվ այդ ամենը միասին միախառնվելով հանգեցնում են նրան , որ դու իհարկե չկարողանաս քնել .. Դրան էլ գումարվում է բլոգի հոդված գրելը մտքում , սավանի վրա մատներով ինչ-որ նախադասություններ հավաքելը , դա էլ քիչ չէ մի ապուշ բառ , որը երբևիցե որևիցե տեղ կարդացել ես և այդ պահին հիշում ես , սկսում ես դրա տառերը դասավորել , մտածում ես միգուցե "ղ" չի գրվում "խ" է գրվում կամ ինչու է այդ բառը նշանակում հենց այդ , այլ ոչ թե մեկ այլ բան .... Ուղեղիդ արագությունը հասնում է ոչ թույլատրելի չափերի , ուզում ես նյարդայնությունից գոռաս >_< ... Երբ հանկարծ մի երանություն է քեզ պատում ու դու հանգիստ քնում ես ^_^
Երեկ հենց այդ վիճակն էր մոտս : Փորձում էի քնել , բայց սկսեցի բլոգում հոդված գրել , բայց ոչ թե իսկապես , այլ մտովի և հիմա փորձում եմ նույնը վերարտադրել նաև ստեղնաշարի միջոցով ...
Այդ պահին հիշում ես երբևէ հետդ կատարված բոլոր դեպքերը , մանավանդ այդ օրվա ... Առավոտյան քո չսիրելի դիմացի հարևանի միացրած մեղմ ասած անճաշակ երաժշտությունը, անցած գիշեր կողքի հարևանի վարդագույն դհոլի կտկտոցները , քիչ առաջ միացրած Սկայպի անտանելի ձայնը ... Եվ այդ ամենը միասին միախառնվելով հանգեցնում են նրան , որ դու իհարկե չկարողանաս քնել .. Դրան էլ գումարվում է բլոգի հոդված գրելը մտքում , սավանի վրա մատներով ինչ-որ նախադասություններ հավաքելը , դա էլ քիչ չէ մի ապուշ բառ , որը երբևիցե որևիցե տեղ կարդացել ես և այդ պահին հիշում ես , սկսում ես դրա տառերը դասավորել , մտածում ես միգուցե "ղ" չի գրվում "խ" է գրվում կամ ինչու է այդ բառը նշանակում հենց այդ , այլ ոչ թե մեկ այլ բան .... Ուղեղիդ արագությունը հասնում է ոչ թույլատրելի չափերի , ուզում ես նյարդայնությունից գոռաս >_< ... Երբ հանկարծ մի երանություն է քեզ պատում ու դու հանգիստ քնում ես ^_^
Comments