Այսքան ժամանակ մտածում եմ գրել , թե ոչ : Եվ հասկացա , որ երևի թե մի փոքր կարելի է գրել , որպեսզի գոնե մի քիչ հանգստանամ: Փորձում եմ չմտածել , բայց չի ստացվում , դպրոցում դաս եմ պատմում ` մտքիս դա է , գրատախտակին գրում եմ ` մտքումս էլի դա է , նույնիսկ այսպես կոչված զապիսկա գրելիս էլի մտքումս դա է ....... ինչքաաաաաաաաաան կարելի է... Եվ դեռ պետք է համբերել եվս մեկ շաբաթ ... Բայց ինչպես ասում են պետք է համբերել : Կհամբերեմ , էլ ինչ կարող եմ անել? Ուղղակի պիտի փորձեմ չտանջել ինձ այդ մտքերով : Կարծում եմ շատերն են դա զգացել , երբ շատ կարևոր խաղերից առաջ սկսում ես անընդհատ դրա մասին մտածել : Ամբողջ օրը գլխումս . " Ռոնալդուն լավ լինի , Սպորտինգի խաղում բան չլինի...." և նման բազում մտքեր , որոնք չեմ կարողանում վանել , բայց ինչ արած և մեկ շաբաթ և հուսամ ամեն ինչ կավարտվի և կմնա ապրիլին տանջանքների մյուս դոզան :Դ Ատում եմ բոլոր Էլ կլասիկոները , ուղղակի ատում..... Ռեալ- Բարսա ինչքան կարելի է? Մաղթեմ բոլորին համբերություն.... Հալա Մադրիիիիիիիիիիիիիի...
Հայկուհի Գրիգորյանի բլոգը