19-րդ դարի կեսերին ինքնուս քիմիկոս Չարլզ Գուդիերը երկար ժամանակ փնտրում էր միջոց, ինչպես անել , որ կաուչուկը հալչի ամռանը արևի տակ և չսառի ձմռանը ցրտին: Մի անգամ ան միամտորեն լցրել որ իր կողմից պատրաստած կաուչուկը` ծծմբով ` վառվող գազօջախի վրա: Անփութությունը դարձավ զարմանալի բացահայտման պատճառը:Տաքացման ժամանակ`ծծմբի հետ միասին կաուչուկը, պահելով առաձգականությունը, դառնում էր ավելի ամուր և ավելի դիմացկուն` ջերմաստիճանի փոփոխության դեպքում Այս պրոցեսսն անվանեցին վուլկանիզացիա ( հին հռոմեական կրակի աստծո` Վուլկանի անվամբ) , իսկ վուլկանիզացված կաուչուկը`ռեզին: Բացահայտումը բերեց քիմիկոսին ճանաչում , բայց ոչ գումար: Թերթերը գրում էին նրա մասին ." Եթե դուք տեսնեք մի մարդ , ով հագել էռեզինե կոշիկներ և ռեզինե վերարկու, բայց առանց գրոշի ձեռոքում, իմացեք ձեր առջև Գուդիերն է:
Հայկուհի Գրիգորյանի բլոգը