Skip to main content

Հանճար


Աստոր Պիացցոլլա ... իմ թուլությունը: Հանճարեղ երաժիշտ , հանճարեղ երաժշտություն .. Եվ այսօր կուզենայի անդրադառնալ հենց նրան՝ մեծն Պիացցոլլային :Աստոր  Պիացցոլլան արգենտինացի մեծանուն երաժիշտ է , ում տանգոները մեծապես փոխեցին պատկերացումները այդ երաժշտության մասին:  Չէ՞ որ նա ոչ միայն սոսկ տանգոն ներկայացրեց , այլև ջազզային և դասական երաժշտության էլեմենտներով հարստացրեց այն: Եվ հենց նրա շնորհիվ ստեղծվեց  nuevo tango ՝ նոր տանգո հասկացությունը: 

Պիացցոլլան ծնվել է Նյու Յորքում , ապրել այնտեղի իտալական թաղամասում: Եվ հենց այդ իտալական թաղամասից նա քիչ էր մնացել , որ դառնար սիցիլիական փայլուն մաֆիոզ: Բայց  ի երջանկություն բոլորի նրա բախտը բերել է և սկսել է դաշնամուրի հաճախել  հայտնի երաժշտի՝ Բել Վիլդի մոտ: Հենց նա է , որ սերմանել է սերը Աստորի մոտ դեպի երաժշտությունը: Եվ հետագայում Պիացցոլլան խոստովանել է , որ հենց Վիլդի շնորհիվ նա սկսել է սիրել և հիանալ մեծն Բախով: Իսկ նրա երկրորդ սերը եղել է ՏԱՆԳՈՆ : Տանգոն , որը մեզ նույնպես հիացնում է  և շատ շատերը ինձ նման սկսել են սիրել այն հենց Պիացցոլլայի շնորհիվ:Տանգոն այնքան է գերում Պիացցոլլային , որ նա  , լսելով այն առաջին անգամ , թողնում է Նյու Յորքը և հեռանում Արգենտինա : Բուենոս Այրեսում էլ սկսվում է նրա կարիերան , քանի որ նա լավագույնս կատարում էր բանդոնեոն բազմահարմոնիկ գործիքը: 

Իր հարցազրույցներից մեկում Աստոր Պիացցոլլան ասել է " Երաժշտությունը ավելին է , քան կինը:Որովհետև կնոջից կարելի է բաժանվել , իսկ երաժշտությունից երբեք: Մի անգամ նրա հետ ամուսնանալով , նրա հետ էլ կմահանաս: "

 Ցանկանում եմ հենց այս խոսքերով էլ ավարտել  : Եվ ևս մեկ անգամ հիանալ այս մարդու հանճարեղությամբ ու մեծությամբ : Տանգո ՝ կյանք ու ՕԴ:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Ով եմ ես?????

     Գիտեք, ամեն անգամ, երբ ինձ տարիներ շարունակ հանձնարարում էին գրել շարադրություն իմ մասին ,թե ով եմ ես,ինչպիսին եմ ես,ինչեր եմ սիրում :Ճիշտ է, մասամբ ես կարողանում էի տալ այդ հարցի պատասխանը ,սակայն այժմ ինչ - որ բան փոխվել է , քանի որ ես կարող եմ հանգիստ պատմել իմ մասին ,թե ինչպիսին եմ ես,ինչ եմ սիրում և այլն......... Եվ  գիտեք , իմ կարծիքով ինձ ամենից շատ  փոխեցին սոցիալական  կայքերը, և ես հիմա ազատ կարողանում եմ շփվել իմ ընկերների հետ վիրտուալ աշխարհում և հակառակվելով շատերին պիտի ասեմ, որ համացանցը այդքան էլ վատը չի, եթե դու կարողանում ես ճիշտ ձևով այն օգտագործել:Իսկ հիմա տամ հիմնական պատասխանը ողջ այս նախաբանից հետո, թե ով եմ ես.....      << Մարդը  ոչ հրեշտակ է , ոչ էլ կենդանի, և նրա դժբախտությունը այն է , որ ինչքան շատ է ձգտում հրեշտակի նմանվել, այնքան  շատ է նա վերածվում կենդանու>> Բլեզ Պասկալ     Հրաշալի խոսքեր է գտել Պասկալը բնութագրելու մարդուն և առանց չափազանցության:       Իսկ ...
8 comments
Շարունակություն

Ես արդեն մեծ եմ

 Ձեռքս էր ընկել հայոց լեզվի 6-րդ դասարանի դասագիրքը: Թերթում , թերթում էի : Չափազանց լավ գիրք էր և ոչ միայն հայոց  լեզուն մատուցելու առմամբ , այլև գիրքն իր հագեցվածությամբ , իմաստուն խոսքերով , տեղեկատվությամբ: Եվ հերթով սկսեցի ընթերցել ասույթները , որ զետեղված էին յուրաքանչյուր դասի վերջում: Կարդում էի և հիանում մեծերի իմաստուն խոսքերով և մտածում , որ , եթե ես այդ տարիքում այդ գիրքը կարդացած լինեի Հանճար կլինեի : Կարդացի , կարդացի և հանկարծ նկատեցի "Ես արդեն մեծ եմ " վերնագրով առաջադրանք ՝շարադրություն գրելու: Չափազանց շատ դուրս եկավ այդ վերնագիրը և մոտ մեկ ամիս մտածում էի , թե ինչ գրել( թե ասա 6-րդ դասարանցին որտեղից գրեր???) : Եվ վերջիվերջո գրիչս , այս դեպքում ստեղնաշարս վերցրեցի ձեռքս: Չէ , չէ , չէ ... Ես մեծ չեմ , ես երբեք մեծ չեմ էլ դառնա , համենայն դեպս երբեք չեմ ընդունի այս , որ մեծ եմ :)  Ինչիս է հարկավոր մտածելը մեծ լինելու մասին , եթե կարելի է անհոգ , թեթև , ուրախ , երբեմն անմիտ ապրել...  Մեծերին շատ բաները թույլատրելի չէ , շատ բաները անկառավարելի , ...
Post a Comment
Շարունակություն

Վերջին անգամ

Վերադառնանք 10 տարի առաջ, միացնենք Նարեկ Բավեյանի «Վերջին անգամ»-ն ու հեկեկալով երգենք այդ մեգահուզիչ երգը։  Կատարյալ իրադրություն կլիներ, եթե լինեին այդ ժամանակները։ Բայց հիմա ո՛չ Նարեկին ենք հիշում, ո՛չ այդ երգը։  Ես Հայկուհին եմ, 23 տարեկան։ Ու վերջին անգամ եկել եմ համակարգչիս ստեղնաշարի օգնությամբ գրելու այն ամենի մասին, ինչ ուզում եմ, ու հեռանամ ․․․ այս բլոգից` նոր պատմությունների ու իրադարձությունների հետևից։  2011 թվականի օգոստոսի 24-ին սկսվեց իմ կյանքի ամենավառ պատմություններից մեկը՝ ի դեմս այս բլոգի։ « Ո՞վ եմ ես » անունը կրող գրառումը ստիպեց ինձ անել այն, ինչը տարիներ շարունակ դարձավ իմ օգնականն ու ինձ լսողը։ Մինչ օրս ես ոչ մի անգամ նորից չեմ կարդացել այդ գրառումը։ Որովհետև գիտեմ, որ սարսափելի է, անկեղծ լինենք։ 15 տարեկան մարդուկի անհասկանալի մտքերը, որոնք ամեն տարի մեծանում էին, խորանում կամ հակառակը, որոնք հղկվում էին, զարգանում, փոփոխվում։ Բոլորի աչքի առաջ։  243 հրապարակված գրառում, չհրապարակված ևս 102-ը, այցելություններ ամենատարբեր եր...
Post a Comment
Շարունակություն